29Μάρτιος2017

RSS

01 Ιουλίου 2010 Γράφτηκε από την 

Ορεινός Βάλτος - Ταξίδια με βάση το Αγρίνιο

Η αφορμή αυτής της περιπλάνησης ήταν η πρόσκληση ενός φίλου να επισκεφτούμε το σπήλαιο του Αγ. Αντρέα του Ερημίτη που είχε την τιμητική του. Φύγαμε νωρίς από το Αγρίνιο με βαριά σύννεφα και βροχή που μας ακολούθησε σε όλη την διαδρομή.
 
Η απόσταση από το Αγρίνιο δεν είναι μεγάλη. .. η διαδρομή για τους ταξιδιώτες από το Αγρίνιο, την Πάτρα και την Αθήνα, είναι αυτή που ξεκινάει αμέσως μετά τη γέφυρα του Αχελώου προς τα δεξιά. Η απόσταση από το σημείο αυτό είναι 40 χιλιόμετρα.
 
Ακολουθώντας το δρόμο αυτό, το πρώτο που συναντάμε είναι η τεχνητή λίμνη Στράτου που έχει σχηματιστεί από το φράγμα της ΔΕΗ.

Φτάνοντας κοντά στο Μπαμπαλιό αντικρίζουμε από μακριά την υπέροχη τεχνητή λίμνη Καστρακίου που έχει σχηματιστεί εδώ και δεκαετίες από το φράγμα του Καστρακίου.

Το υπέροχο τοπίο σε σαγηνεύει και η επιθυμία να κρατήσω για πάντα την στιγμή είναι έντονη και ο φωτογραφικός φακός ψάχνει την γωνία, την απόχρωση των χρωμάτων που θα εντυπωσίασουν.
Τα νερά της λίμνης πότε γαλανά πότε σμαραγδένια, τα πολλά νησάκια και οι γραφικές εκκλησιές συμπληρώνουν αυτό το πίνακα ζωγραφικής
 
Προχωρώντας στην παραλίμνια αυτή διαδρομή, αφήνουμε αριστερά μας το χωριό Ματσούκι, δεξιά μας το Καστράκι και παίρνουμε αριστερά το δρόμο προς το Μπαμπαλιό και τα χωριά του Δήμου Ινάχου.

Στην τοποθεσία ΑΓΡΑΠΙΔΟΥΛΑ στον ΟΡΟΣ ΚΑΛΑΝΑ αφήσαμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε μια μικρή πορεία με τα πόδια για να πάμε στο σπήλιο του Αγ. Ανδρέα του Ερημίτη.
 

Προχωρώντας στο μονοπάτι προς το σπήλαιο περπατήσαμε μέσα στο ελατοδάσος που στολίζει τα βουνά. Μια έκταση που ξεπερνά τις 225 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα και χαρακτηρίζεται από την πυκνή βλάστηση και τα πανύψηλα έλατα που κάποιες φορές ξεπερνούν τα 35 μέτρα ύψος .
Κάποιοι λέγανε ότι ο καιρός δεν βοήθησε ν' απολαύσουμε το τοπίο, όμως... εγώ λάτρεψα την ομίχλη, χάρηκα την βροχή και απορρόφησα με λαχτάρα εικόνες και μυρουδιές .
Κατά μήκος τις διαδρομής πινακίδες με στοίχους από την Αγία Γραφή μας οδηγούσαν προς το Σπήλαιο.
Όσο ανεβαίναμε και πλησιάζαμε το σπήλαιο τόσο το πλήθος των πιστών μεγάλωνε...ταπεινά και υπομονετικά, αψηφώντας την βροχή και την λάσπη πήγαινε για να προσκυνήσει την εικόνα του Αγ. Ανδρέα.
Ένας Σταυρός μας προειδοποιούσε ότι πλησιάζουμε .....

Πινακίδα στην είσοδο του σπήλαιου.
Δεκάδες κεριά φώτιζαν το σπήλαιο δημιουργώντας μια ευλαβική κατανυκτική ατμοσφαίρα.
Ο Άγιος Ανδρέας ο Ερημίτης είναι προστάτης και πολιούχος της πρώην κοινότητας Χαλκιοπούλων και τώρα του δήμου Ινάχου.

Μετά την επίσκεψη μας στο σπήλαιο κατεβήκαμε σε ένα ξέφωτο όπου οι κάτοικοι της περιοχής είχανε ετοιμάσει φωτιές για να ζεσταθούμε και για το ψήσιμο των αρνιών που θα πρόσφεραν στους επισκέπτες, και με την συνοδεία του κλαρίνου και άλλων παραδοσιακών οργάνων άρχισαν τα τραγούδια και οι χοροί....ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ του ΔΝΤ.
 
Παραδοσιακές πίτες με καλαμποκάλευρο χόρτα και ντόπιο τυρί συμπλήρωσαν την απόλαυση.
Η κάθοδο ξεκίνησε και το τοπίο πιο καθαρό άφηνε να αντικρίσουμε απο ψηλά την λίμνη.
Τα έλατα είχαν εκπληκτικά δαντελλωτά πράσινα φορέματα.
 

http://continuita.blogspot.com
 

 

FBWRITECOMMENT