28Απρίλιος2017

RSS

Οι αγώνες στη μνήμη του Μιχάλη Κούση δεν αποτελούν μόνο ένα σπουδαίο αθλητικό γεγονός για την περιοχή μας, αλλά και δείγμα αναγνώρισης από τη Δημοτική Αρχή της συμβολής του κορυφαίου αυτού αθλητή στην αναβάθμιση και προώθηση του αθλητισμού.

Διαβάστε περισσότερα...

Στην πόλη του Αγρινίου, από το 1996, λειτουργεί η Αίθουσα Τέχνης - Γλυπτοθήκη "Χρήστος Καπράλος". Σε ένα σύγχρονο κτίριο μοντέρνας αρχιτεκτονικής, δωρεά της οικογένειας Παπαστράτου, φιλοξενείται η μεγαλύτερη συλλογή έργων του καλλιτέχνη, της περιόδου 1930 - 1954.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αγρινίου στεγάζεται σε κτίριο που βρίσκεται νοτιοανατολικά του μεγάλου πάρκου της πόλης και κτίστηκε τη δεκαετία του '60 με δωρεά των αδελφών Παπαστράτου.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Αγρίνιο είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, του μεγαλύτερου σε έκταση νομού της χώρας.
 
Το όνομα Αγρίνιο, κατά την επικρατέστερη άποψη, παραπέμπει στον μυθικό ήρωα, οικιστή και γενάρχη της αρχαίας πολίχνης τον Άγριο, γιο του Πορθέα και της Ευρύτης και τρισέγγονο του ήρωα Αιτωλού, του αρχηγέτη των Αιτωλών. (Υστεροελλαδική Περίοδος 1600-1100 π.χ.).
 
Η πόλη, χτισμένη δίπλα σχεδόν στον ποταμό Αχελώο που ήταν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Αιτωλία και την Ακαρνανία βρέθηκε αρκετές φορές υπό την κυριαρχία και των δύο πλευρών και το 314 π.Χ. καταστράφηκε από τον Κάσσανδρο, έναν από τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μία από τις πρωταγωνιστικές φυσιογνωμίες στους πολέμους των Διαδόχων, που βασίλεψε στο χώρο της Μακεδονίας την περίοδο 350 – 279 π.Χ..
 
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας το Αγρίνιο, είχε την ονομασία «Βραχώρι», το οποίο ήταν κυρίως γνωστό ως μια μικρή πόλη της τουρκοκρατίας που ωστόσο έγινε πρωτεύουσα του «σαντζακίου» του Κάρλελι μεταξύ του 1684 - 1699 και που στη συνέχεια αναδείχθηκε σε στρατηγικό κόμβο της Δυτικής Στερεάς και σε σημαντικό τουρκικό διοικητικό κέντρο.
 
Ωστόσο μετά την απελευθέρωση και την ένταξη και της Στερεάς Ελλάδας στο ελληνικό κράτος, επανέρχεται το όνομα Αγρίνιο, το οποίο αντικαθιστά την ονομασία «Βραχώρι», και αρχίζει να  αναπτύσσεται μια νέα πόλη και μια νέα τοπική κοινωνία και κουλτούρα που διαμορφώνεται κάτω από τις πιέσεις της ενσωμάτωσης σε μια εθνική κοινωνία και οικονομία και την εγγενή δυναμική που αναπτύσσουν οι διαφορετικοί κάτοικοί της: οι πρόσφυγες Σουλιώτες, οι χωρικοί από την ενδοχώρα και άλλοι κάτοικοι της Στερεάς Ελλάδας, οι παλιοί, επαναπατρισθέντες, κάτοικοι, οι πρώην πλούσιες αρματολικές οικογένειες και οικογένειες αγωνιστών και μεγαλο-καπεταναίων κ.λπ. που αναζητούν σε αυτόν τον τόπο τον κατάλληλο χώρο για την εγκατάσταση και την ανάπτυξή τους.
 
Ήδη από τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα η πόλη θέτει τις βάσεις ανάπτυξής της σε μεγάλο εμπορικό κέντρο και από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα σε σημαντικό κέντρο καπνοπαραγωγικής κυρίως εκμετάλλευσης, εμπορίας και εξαγωγής της αγροτικής παραγωγής.
 
Παράλληλα, η ανάπτυξη έργων υποδομής, η προώθηση μιας περιορισμένης, έστω, πρωτογενούς μεταποιητικής δραστηριότητας και η επίδραση και άλλων καθοριστικών παραγόντων, μεταξύ των οποίων και η εισροή του προσφυγικού εργατικού δυναμικού, μεταβάλλουν το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πρόσωπο της πόλης.
 
Οι νέες συνθήκες διαφοροποιούν σε μεγάλο βαθμό τις συμπεριφορές, τις στάσεις και τις νοοτροπίες και η πόλη αναπτύσσει, τουλάχιστον ως τον πόλεμο, τα οικονομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, και τα «σημεία» του αστικού της μετασχηματισμού που ωστόσο παρέμεινε ανολοκλήρωτος. Έτσι, στην πολιτισμική ταυτότητα της πόλης εγγράφονται οι αντιθέσεις, οι διαφοροποιήσεις αλλά και οι συνθέσεις μιας αγροτοαστικής οικονομίας και κοινωνίας.
 
Το Αγρίνιο σήμερα είναι ένα αστικό κέντρο με περίπου 90.000 κατοίκους που στηρίζει την ανάπτυξή του στο εμπόριο, σε μια περιορισμένη βιομηχανική δραστηριότητα, ενώ η καπνοκαλλιέργεια τείνει να εξαλειφθεί.
 
Γύρω από το Αγρίνιο, και σε στενή σχέση και εξάρτηση από αυτό, βρίσκονται τα χωριά της πεδιάδας που με την λιγοστή πια καπνοκαλλιέργεια και με τις άλλες αγροτικές καλλιέργειες κατάφεραν να συγκρατήσουν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους.
 
Το φυσικό περιβάλλον της περιοχής περιλαμβάνει τους υδάτινους πόρους δύο λιμνοθαλασσών, τριών μεγάλων ποταμών και οκτώ λιμνών, τρεις εκτενείς ορεινούς όγκους που διατρέχονται από τον Αχελώο, Εύηνο και Μόρνο, και μεγάλες πεδινές εκτάσεις. Αυτό το πλούσιο περιβάλλον συνιστά ένα εγγενές ερευνητικό πεδίο και ένα αξιόλογο πεδίο εφαρμογής και αξιοποίησης της επιστημονικής κατάρτισης και έρευνας.
 
Το γεγονός ότι αυτός ο τόπος κλήθηκε να στεγάσει και να αναπτύξει μια νέα ακαδημαϊκή μονάδα που θα υπηρετεί τις επιστήμες της αγροτικής οικονομίας και της διαχείρισης των φυσικών πόρων, συνιστά την ορθότερη επιλογή όχι μόνο γιατί το φυσικό περιβάλλον της Αιτωλοακαρνανίας παρέχει το πλαίσιο ανάπτυξης πρόσθετης θεωρητικής και εμπειρικής γνώσης αλλά και γιατί διαγράφεται η προοπτική ανάδειξης και αξιοποίησης του φυσικού αλλά και του ανθρώπινου κεφαλαίου μιας κατεξοχήν αγροτικής περιφέρειας της χώρας μας.
 
Πηγές :
"Ιστορία του Αγρινίου" Γεράσιμος Παπατρέχας
Το Αγρίνιο είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, του μεγαλύτερου σε έκταση νομού της χώρας. Το όνομα Αγρίνιο, κατά την επικρατέστερη άποψη, παραπέμπει στον μυθικό ήρωα, οικιστή και γενάρχη της αρχαίας πολίχνης τον Άγριο, γιο του Πορθέα και της Ευρύτης και τρισέγγονο του ήρωα Αιτωλού, του αρχηγέτη των Αιτωλών. (Υστεροελλαδική Περίοδος 1600-1100 π.χ.). 

Διαβάστε περισσότερα...

Σελίδα 2 από 2